uit het Belang van Limburg 20/1/1998:

"Maastrichtse piste is enkele meters te lang"

Op het Nederlands-Limburgs kampioenschap atletiek bleken de tegenvallende resultaten in de sprintnummers afgelopen weekend simpelweg het gevolg van... foutieve afstanden. Na metingen bleken de banen twee, drie en vier van de demontabele baan in het Maastrichtse MECC namelijk een stuk langer te zijn dan de vereiste 200 meter. Een foutje van ex-landmeter Te Kaat uit Utrecht, die door de atletiekbond nochtans speciaal naar Maastricht gestuurd werd om de ovaal de juiste lengte te geven. Te Kaat deed zijn hele leven overigens niets anders dan akelig nauwgezet meten. Zestien jaar lang bezocht de landmeter bij de Nederlandse Spoorwegen ongeveer alle indoorbanen ter wereld. En al die tijd kon niemand 'Pietje Precies' op een fout betrappen. Maar zaterdag tekende de brave man, met de dooddoener "Mag het ietsje meer zijn?" van de slager om de hoek in het achterhoofd, de startlijnen verkeerd, waardoor de atleten vele meters extra liepen. Zo moest de sprinter in baan vier zelfs 210 meter kunststof afmalen voor hij de meet bereikte. Organisator Klaas Pollema, die na de tegenvallende tijden de banen liet nameten, joeg het vervelende nieuws met bevende stem en tranende ogen door de luidsprekers. Zijn proestbui was zo oprecht, dat het muisstil werd in de Maastrichtse hal. Nederlanders een krenterig volkje? Op een metertje meer kijken ze blijkbaar niet.